همه ما ایرانیها از ارادت انوار سادات به ایران و شاه اطلاع داریم. ولی آیا این ارادت از جنس کاسه لیسی و گدایی برای مشتی دلار بود یا ارادت رهبر دو کشور با سابقه تاریخی که در شرایط سخت به عهد خود وفادار ماندند؟ در زیر نکات برجسته روابط ایران و مصر آورده میشود و قضاوت با خواننده است .
در سال 1971، سادات در پارلمان ایران به زبان فارسی سخنانی ایراد کرد و به رابطه چند هزار ساله دو ملت اشاره کرد. تاثیر این سخنرانی به زبان فارسی چنان بود که روابط یخ زده مصر و ایران در دوران عبد الناصر به دوستی صمیمی تبدیل شد و شاه ایران, سادات را برادر عزیز خطاب کرد. دو سال بعد, جنگ یوم کیپور بین مصر و اسرائیل بر سر بازپس گیری کانال سوئز آغاز میشود. بلافاصله اولین محموله کمکهای نفتی ایران به مصر ارسال میشود. ایران همچنین آسمان خود را بر روی هواپیماهای شوروری باز کرد تا از این طریق به سوریه کمکهای پزشکی و غذا برسد. ایران همچنین مجروحان جنگی را برای مداوا پذیرا شد. نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی نیز بنا به درخواست فهد شاه عربستان, شش فروند هواپیمای ترابری سی-۱۳۰ خود را به عربستان فرستاد تا از طریق دریای سرخ به مصر سلاح و مهمات برسد. این اولین و آخرین بار در تاریخ روابط ایران و عربستان بود که عربستان از ایران تقاضای کمک کرد. در امریکا این شایعه قوت گرفت که ایران از نقشه حمله به اسرائیل با خبر بوده ولی از دولت امریکا مخفی کرده.
ایران همچنین نقش رهبری در بازگشایی کانال سوئز ایفا کرد. این کانال هشت سال بخاطر جنگ مسدود بود و کسی توان بازگشایی آنرا نداشت تا اینکه با سرمایه گذاری ایران بازگشایی شد. نیروی دریایی امریکا (هفت ماه)و بریتانیا (دوازده ماه) صرف بیرون کشیدن جنازه کشتیهای و مین روبی کانال کردند. در روز بازگشایی کانال, سادات سوار بر ناوشکن مصری در حالیکه شاهزاده رضا پهلوی به نمایندگی از پدر در کنار ایشان ایستاده بود از کانال عبور کردند. پس از آن نیز با تلاش و وساطت ایران, اسرائیل از چاه های نفت مصر در صحرای سینا عقب نشینی کرد و مصر منابع نفتی خود را بازپس گرفت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر